وقتى كتاب مىخوانيم، خط به خط با ما حرف مىزنند.
گاهى مجبور مىشويم براى مدتى صحبتشان را قطع كرده و زمانى ديگر پاى درد دلهايشان بنشينيم.
همین لحظه ضرورت وجود نشانهاى كه هم به ما كمك كند و هم درخور شاٰن موجودى به نام كتاب باشد؛ حس می شود.
چیزی به نام « نشانک »